Te stil..

Té stil…
En ineens is je agenda meer leeg dan vol. Dat is op zich niet verkeerd, want eindelijk ben je bij met de strijk (een hele dag!) en is het huis bijna helemaal geschilderd. Maar daarmee krijg ik geen brood op de plank. Aan het begin van de crisis merkte ik weinig. Het was druk en vooral de redactieklussen liepen goed. Vertaling wat minder, maar dat kwam wel weer. Toch?

Nee. Met twee vaste klanten die stopten met Engelse teksten en anderen die echt de hand op de knip moeten houden is het té stil. Mijn inkomen is minder dan de helft van eerst. Dat moet je niet zeggen! hoor je dan, maar ik vind dat als je iets verbergt, je mensen ook de kans ontneemt om je te steunen en te helpen.

Nu is het zoeken naar nieuwe klussen en opdrachtgevers. (koude) acquisitie, internet en socials afspeuren en ondertussen tijd besteden aan bijleren en nieuwe bronnen van inkomsten aanboren. Zo houd ik sinds een tijdje de Instagram van Parkvakanties bij. Superleuk! (Volg je mee?) en andere klussen zoals dingen uittypen (tienvingerblindtypendiploma komt altijd van pas!) en fotograferen. Maar het liefst vertaal en schrijf ik natuurlijk. En daarvoor heb ik jullie nodig! Ben of ken je iemand voor wie ik iets kan betekenen? Let me know! Want die strijk heb ik nu wel weer gezien. #redacteur#vertaler